Volgend verhaal lijkt wel een slechte B-film. We zullen hem daarom dan ook in script-versie vertellen. Hoofdrolspelers
Wim & Evy, twee Belgische rugzaktoeristen in Mozambique
Flik 1, Mozambiquaanse politieman in uniform
Gangster 1 & 2, twee Mozambiquaanse “politiemannen”, zonder uniform & zonder identificatie Foorwijf, dame die geen dokter, noch apothekeres is, maar ‘something below’
Bijrollen
1 Mozambiquaanse truckchauffeur
1 Malawiaanse handelaar in rieten stoelen
1 Guatemalteeks gezin (vader, moeder, twee kinderen) die als missionarissen in Mozambique zijn
Figuranten
Een tiental Mozambiquanen die achteraan in de truck meereizen
Vele tientallen lokale Mozambiquanen die niets beter te doen hebben dan te kijken naar het spektakel
Setting
Muxungue, een gehucht langs de kant van de weg zoals er talloze zijn in Afrika.
Het verhaal
Omdat het openbaar vervoer in Mozambique erbarmelijk is, besluiten Wim & Evy om al liftend door Mozambique te reizen. Rond de middag vinden ze een truckchauffeur die hen naar Vilanculos wil brengen. Vilanculos is een dorp aan de kust, dé uitvalsbasis voor een bezoek aan de Bazaruto Archipelago. De truckchauffeur moet helemaal naar Swaziland, en om een centje extra te verdienen, neemt hij mensen mee in z’n voertuig.
Evy & Wim kruipen samen met de Malawiaanse handelaar en drie Mozambiquaanse vrouwen voorin, terwijl er een tiental mensen achterin de truck kruipen. Daarin bevinden er zich onder andere een Guatemalteeks gezin met twee kleine kinderen. Zij zijn als missionarissen in Mozambique.
Na enkele uurtjes rijden, stoppen we even in Muxungue. Het is ongeveer 15u30, en lekker warm. De chauffeur stapt even uit om wat eten te kopen. Al snel ontstaat er tumult buiten, dat enkel toeneemt. Wanneer Wim z’n hoofd door het venster steekt, ziet hij dat de chauffeur wordt meegenomen door twee mannen met een boeventronie. De chauffeur wordt in een auto gezet en weggereden. Wim betrouwt het zaakje niet en besluit Evy wakker te maken, die lag te dutten. Ze gaan achterin de truck en nemen hun zakken. Wanneer ze willen weglopen, worden ze tegengehouden door diezelfde twee mannen die de chauffeur in de auto duwden.
De twee mannen zien er echt uit als gangsters. De ene, zo’n meter 90 groot, gekleed in jeansbroek & rood voetbaltruitje met een gouden halsketting. De andere is iets kleiner en draagt eenzwart T-shirt, een pet en ook een gouden halsketting. Beide zien er uit als echte vechtersbazen.
De twee gangsters beweren van de politie te zijn en willen onze paspoorten. Wim & Evy roepen terug dat ze een identificatiebewijs willen zien. Een identificatiebewijs krijgen ze niet te zien, en er ontstaat wat tumult. Omdat de andere passagiers onderdanig zijn, besluiten Wim & Evy dan toch hun paspoort aan de gangster met het rode T-shirt te geven. Samen met de andere passagiers worden ze op een pick-up gezet en worden ze naar een politiekantoor gebracht. Dit gebeurt allemaal onder het toeziend oog van een honderdtal onderontwikkelde Mozambiquanen, die niets beters te doen hebben.
Eens in het politiekantoor aangekomen, steekt de ganster met z’n pet een preek af over het feit dat het blijkbaar verboden is om mee te rijden in een truck (hoewel elke truckchauffeur volk meeneemt). De andere gangster onderzoekt terwijl de paspoorten. Jammer genoeg voor hem, kan hij amper lezen. Want hij denkt dat de intrede datum (24 oktober) van ons visum, de vervaldatum is. Arme jongen. Evy slaagt er in om in haar beste Portugees duidelijk te maken dat ons visum geldig is tot eind november.
Ondertussen is Flik 1 buiten gekomen. Hij is de enige die een beetje Engels spreekt. Wim & Evy steken tegen hem van wal dat het misdadig is dat ze quasi ontvoerd zijn door twee gangsters die beweren politie te zijn, zonder dat ons duidelijk gemaakt werd wat er mis was. De Flik zegt dat de twee gangsters hun identificatie thuis vergeten zijn.
Evy & Wim moeten in het politiekantoor al hun bagage laten controleren. Wim begint met z’n zak uit te laden en alles (kledingstuk per kledingstuk) te laten passeren aan de Flik & de gangster met het rode shirt. Wanneer Wim aan de EHBO-tas begint, zegt hij dat hij verpleegkundige is, in de hoop dat dit de mannen geruststelt.
De Flik wil dan opeens een certificaat zien waarop staat dat Wim verpleegkundige is. Hij beweert dat de Mozambiquan Law voorschrijft dat men dat op zak moet hebben. Wim & Evy gaan in de verdediging. Ze zijn immers als toeristen in Mozambique, dus het maakt niet uit welke diploma’s ze hebben. Om de Flik gelukkig te maken, besluiten ze de laptop open te klappen. Daarop hebben de twee reizigers alle belangrijke documenten ingescand. De Flik probeert Nederlands te lezen, maar faalt. Hij beweert dan dat Wim een papieren exemplaar op zak moet hebben. Er wordt wat over en weer gediscussieerd en daar stopt het.
De gangster & de flik besluiten zich op de medicatie te storten. Er zouden wel eens drugs kunnen inzitten!!! De flik besluit om een medisch expert te laten komen, die de echtheid van de medicatie zal controleren. Nadat de rest van Wims rugzak en nadien die van Evy helemaal is uitgeladen (inclusief bh’s, tampons, en andere blijkbaar hilarische dingen), mogen de reizigers hun zak weer inladen. Vanaf dan is het wachten op de medisch expert.
Rond 17u komt het foorwijf binnen. Ze kijkt de twee reizigers amper aan en stort zich op de medicatie. Wanneer Wim voorstelt aan de flik om wat uitleg te geven, maakt het foorwijf met veel misbaar duidelijk dat ze zijn uitleg niet hoeft. Het foorwijf heeft duidelijk wat moeite met lezen, want ze houdt elk medicament vlakbij haar ogen en heeft veel tijd nodig om door de hele apotheek te gaan. Op het eind heeft ze toch iets verdacht gevonden! Vier strips Myolastan (tetrazepam) lijken haar wel erg veel op drugs! (iedereen die dit vol spanning leest, mag gerust even Myolastan intypen in Google. Daaruit zal blijken dat dit gewoon spierontspanners zijn, maar helaas was er in Muxungue geen internet...)
De taak van het foorwijf zit erop, en ze vertrekt. De flik vertelt in zijn beste Engels dat er een vermoeden is dat deze Myolastan drugs is. Evy & Wim zijn erg verbouwereerd en gaan in de verdediging. Ze worden in de gang gezet, zonder paspoorten, en een lange periode van wachten begint voor hen.
Ondertussen worden de Malawiaanse handelaar, de Guatemalteekse familie en zelfs de truckchauffeur vrij gelaten. De twee toeristen verliezen stilaan hun geduld en weten niet wat hen te wachten staat. Wim besluit een smsje naar zijn vader te sturen, zodat toch iemand weet waar ze zitten, just in case...
Na veel wachten vertelt de flik hen dat hij ‘another friend’ gebeld heeft die dit ‘mistake’ zal rechtzetten. Wim vraagt nog maar eens wat voor iemand dat foorwijf was. Is ze een dokter? ‘No No’. Een apothekeres dan? ‘NoNo, something below’. De kuisvrouw van de apotheek dus... Wanneer Evy vraagt wie die andere “vriend” is, antwoord de flik dat het “iemand van de politie” is.
De flik hervat opnieuw de discussie over het diploma. Wanneer Wim zegt dat het absoluut belachelijk is, want – zelfs al had hij z’n diploma bij – dan zou de flik er toch niets van verstaan, aangezien Wims diploma’s in het Nederlands zijn geschreven. “You’re very clever” is het antwoord van de flik...
Rond 19u lijkt de flik stilaan zelf zijn geduld te verliezen. Evy vraagt hem nogmaals waar die vriend blijft, en na een telefoontje blijkt het ‘complicated’ te zijn. De flik komt met een voorstel: de twee reizigers mogen beschikken mét hun paspoort. Ze dienen wel hun telefoonnummer én de Myolastan achter te laten. Deze medicatie zal dan onderzocht worden, en als het ok is, kunnen ze het terug komen halen. Evy & Wim zijn helemaal akkoord met deze regeling en enkele telefoontjes later mogen ze plots beschikken. 5u nadat ze van de truck gehaald werden, zijn ze weer vrij.
Ze maken zich uit de voeten en zoeken een motel op. Daar zijn ze opgelucht, maar toch met verstomming geslagen. Na een woelige nacht, bereiken ze de volgende dag alsnog Vilanculos, waar ze wat welverdiende rust nemen.
Dit zou een verhaal kunnen zijn voor een erg slechte film. Helaas is het ons echt overkomen. We zijn erin geslaagd om nog één strip Myolastan “terug te stelen”. We begrijpen het niet goed. We werden verre van vriendelijk behandeld (doch nooit mishandeld); nooit werd er over geld gepraat en dan plots konden we beschikken. We zijn 5u kwaad geweest, bang, ongeduldig, gefrustreerd, geshockeerd, en nog veel meer. We voelen ons allebei serieus bij ons kl*ten genomen door dat foorwijf. En uiteindelijk begrijpen we er niets van. Waarom hebben ze ons vastgehouden? Hebben wij nu uiteindelijk gewonnen omdat ons geduld beter was dan dat van de flik? Hebben zij gewonnen omdat ze ons een absoluut k*tgevoel gegeven hebben over Mozambique én drie strips Myolastan hebben? We weten het niet. We gaan nu gewoon enkele dagen genieten in Vilanculos en dan terug de baan op...
