"Attempt of theft of a vehicle"

Durban. Een stad van 3,6 miljoen inwoners, met een grote Indische gemeenschap. We parkeerden Katie (onze auto) in een ondergrondse bewaakte parking in het centrum om dan de stad te voet te ontdekken.

We begonnen met een museum in de City Hall om dan naar een overdekte markt te trekken: veel kleuren, veel drukte en veel MUTI (traditionele geneeskunde).

Na een stop in de supermarkt (voor wat later lekker pasta werd) besloten we terug naar de auto te keren om dan het strand te ontdekken.

Tot zover het plan. Toen we bij onze auto kwamen, zagen we dat er was ingebroken. Vooraan in de wagen was een hoop rommel gemaakt, en er was duidelijk aan het contact en de bedrading geprutst. Men had geprobeerd onze dierbare Katie te stelen! Dat is gelukkig niet gelukt!

Als troostprijs hebben ze dan wel onze rugzakken (met inhoud) meegegraaid (de vuile was hebben ze laten liggen) en nog wat electronica. In onze rugzakken zat ook nog wel wat medicatie (die ze in Mozambique niet hadden afgepakt...), onze EHBO-kit en Evy’s lenzen en vloeistof, ... .

Dus wij de politie gebeld (jaja!) en Wim heeft een verklaring afgelegd bij een vriendelijke politieagent. Op de beelden van de ‘security’ is te zien dat de dieven het klusje op minder dan 10 minuutjes geklaard hebben; ze waren duidelijk getraind...

Na wat over en weer getelefoneer, kwam men Katie wegtakelen. De dieven hebben het contact kapot geprutst. Dus nu is het wachten tot maandag om vanalles te regelen: langs de politie, langs de garagist, autoverzekering bellen, ... .

Het had allemaal erger kunnen zijn. We zijn een hoop gerief (en dus geld) kwijt, maar we hebben de auto nog, we hebben onze laptop & fototoestel nog, ... En misschien het belangrijkste: we waren er niet bij en het was dus ook geweldloos. In een land waar criminaliteit vaak gepaard gaat met (buitensporig) geweld, is datmisschien nog wel de grootste opluchting.

Leuke noot in de marge: de dame die verantwoordelijk was voor de parkeerticketjes (jaja, we stonden op een betaalparking) feliciteerde ons met ons geduld: “You have a lot of patience. I would just have gone crazy.” Wie had dat nog gedacht!