Wim en Evy @ Africa: Over scrabble tussen de olifanten en andere apen

Woensdagochtend vertrokken we zoals gepland uit Lilongwe, richting Liwonde National Park, in het zuiden van Malawi.
In Liwonde aangekomen, botsten we op de langharige Pieter, een Zuid-Afrikaan die een Safari Camp uitbaatte. Of we zin hadden om dieren te tellen in het NP? Tuurlijk! Of we kampeergerief bijhadden? Nope... Geen probleem, ik heb wel iets. Hebben jullie eten bij? Euh, nope... Geen probleem! Ik wist dat jullie zouden komen en heb voor alles gezorgd! Euh, ok dan maar...
Naast het NP is een sanctuary, waar men zeldzame dieren in alle rust laat voortplanten, vooraleer enkelen van hen in het NP gezet worden. Dit is begonnen met twee (twee van de laatste 20 ter wereld ofzo) zwarte neushoorns, maar er zitten ook olifanten, buffalo’s, nijlpaarden, ... . Elk jaar in oktober worden er gedurende 5 dagen dieren geteld. Zo heeft men een idee hoe het gaat met het libido van de dieren...
Die telling gaat als volgt: enkele blanke vrijwilligers (wij dus, en véél US Peace Corps Volunteers) kruipen samen met een ranger in een kijkhut. Je weet wel, zo’n ding waarin biologen kruipen om gebiologeerd en muisstil naar de beestjes te kijken. Die ranger is trouwens ook gewapend. Euh, is het hier gevaarlijk dan? Nee hoor, verzekerde hij, maar soms komen de olifanten te dicht bij het kijkhutje, en dan schieten we in de lucht om ze weg te jagen. Leuk...
Het was ondertussen woensdagnamiddag en Evy & ik zaten samen met ranger Mavuto in de hut aan waterhole 4. Stilte en kijken maar... Het duurde niet lang of we zagen de eerste dieren. Whartogs in overvloed (de Pumba’s uit de Leeuwenkoning), impala’s, waterbucks, en nog vanalles. Na een uur of twee zagen we in de verte door het struikgewas enkele buffalo’s. Het is te zeggen... Onze ranger begon moedig te tellen wanneer ze in en rond het waterplasje stonden en hij telde er – hou je vast – 173! Nu, ik was niet veel gewoon (de buffels in de Zoo zijn mijn referentie), en die 173 beesten bij elkaar, groot & klein, dik & dun, waren redelijk indrukwekkend! Na 3u diertjes kijken, werden we afgelost door de volgende ploeg.
De avond sloten we af aan het kampvuur, waarna we moe (we waren om 5u opgestaan) maar voldaan ons tentje in kropen. Donderdag kropen we opnieuw in een kijkhut, helaas zonder veel speciaals.
Plots vond Pieter het goed geweest en gingen we met z’n allen terug naar het Safari Camp. Wat een gezellig kamp! Zowel de dorm als de bar en heel het camp waren echt uitnodigend en superrelax. We bleven er nog twee nachten om een beetje te genieten van de stilte en de rust. Zo werden we vrijdagnamiddag tijdens het scrabblen afgeleid door vijf olifanten die passeerden. Heerlijk!

Ondertussen zijn we in Blantyre. Dit is na Lilongwe de grootste stad van het land, maar erg veel valt er niet te beleven. Dus morgen trekken we richting Mulanje! Een bergmassief aan de grens met Mozambique, waar we enkele dagen aan onze fysiek gaan werken.